Cuma günü çok iyi geçmeyen formal diller sınavından sonra başlayan İstanbul yolculuğumdan bu sabah döndüm.
Hafta sonu İstanbul daydım. Babamın yanında. İnanılacak gibi değil ama babamın ciğerlerinden 3 kg kanlı su çıktı. Bu su sebebiyle nefes alamıyordu.
Şuan içeriye yama yaptılar ve inşallah bundan sonra su toplamıyacak. Ben de perşembe günü son kalan sınavımı verir vermez İstanbul’a dönüyorum ve sanırım bir yada iki hafta kalırım.
Hafta sonu Bilgisayar ile hiç bir muhabbetim olmaması sebebiyle blog sayfam biraz sessizdi. Şimdi hareketlenicek.
Ama kafam yoğun olduğu için pek verimli yazılar yazamıyorum.
Yine aklıma geldi birden. Keşke hayatta kimseyi çok sevmeseydim diyorum bazen. Çünkü o sevdiğimiz kişiler gün gelip bu hayattan gittiklerinde insanın çok canı yanıyor.
Ve bazen diyorum keşke doğduktan sonra anne baba kardeş olmadan şu koca dünyada tek başıma kalsaydım diyorum. Arkadasından ağlıyacak üzülecek kimsem olmazdı. Belki birileri o da belki benim arkamdan ağlardı.
Facebook
Google+
Twitter
