Dün gündüz herşey orta şekerli bir hal içerisinde ilerlerken babamın öğleden sonra hafif havası değişmeye başladı. Nefesi darlanmaya ve nefes alamamaya başladı. Otursa olmuyor yatsa duramıyor. İşler öyle bir hal aldı ki biz artık sona geldik demeye başladık. O anlar okadar fena ki insanın ömründen ömür alıyor valla. O bir yandan nefes alamıyor hızlı hızlı soluyor sen biryandan bişe yapamıyorsun. “bana bişeler yap iyileştir beni” diyor ama senin elin kolun bağlı hiç bir şey yapamıyorsun. Neyseki Allahıma şükür dün geceyi atlattık ama bakalım bu gece neler olucak.
Artık ömrümden ömür mü gider yoksa ömrüm mi biter bilemiyorum…