Perşembe günü yola çıktığım son durak Edirne olan gezimden pazar günü geri döndüm. Bu yazıyı pazar günü yazmayı planlıyordum ama yol yorgunluğu sebebiyle bir türlü bilgisayar başına oturamadım. Kısmet bugüneymiş.

Perşembe günü şehir trafiğini hesaba katmadan evden ikindiden sonra çıkma gafletinde bulundum ve 1 saatten fazla sürede İstanbul boğazını geçemedim. Dört buçuk saat süren yolculuk sonunda Büyükkarıştıran kasabasına varabildik. Orada bizi akrabalar karşıladı ve günün yorgunluğunu büyük bir ölçüde atabildim. Büyükkarıştıran kasabası sessiz sakin bir yerleşim yeri. Kafa dinlemek sakinlik ve huzur aramak isteyenlerin tercih edebileceği bir yer. Ama sanki pek bir sakin geldi bana. Neyse…

Birkaç saat sonra evden çıkıyorum. Önce Lüleburgaz’a gidip birkaç gün orada teyze oğlunda kaldıktan sonra sanırım gezmek için de Edirne’ye bir geçerim. Ufak bir hafta sonu tatili diyebiliriz. Pazar günü eve dönüş yaparım.
3 gün gibi kısa bir süre buralarda olamayacağım. Ama geldiğimde sanırım yeni girdilerim olur.

Şimdilik Hoşçakalın.

Okulumun bitmesi üzerine köyümden (Çaykara) bana bir mektup geldi.

“Filan tarihte öğreniminizin bitmesi üzerine tecil süreniz dolmuştur. En yakın şubeye başvurun.”

Bu son yoklama çağrısı üzerine bu işlerden kurtulmak ve beni yaka paça almalarını önlemek için şubeye gidip gerekli ertelemeleri yapmak istedim. Önceki gün gittiğimde kapının önü doluydu ve bir liste vardı ki adımı yazsam bana sıra gelmiyecek bir liste. Liste de 100-150 kişi var ama o gün içeri aldıkları 38 kişi. Neyse ordan aldığım tüyolara göre sabah erken gelmem gerekiyormuş. Bende ertesi gün yani bugün sabah namazını kılıp evden çıktım. Oraya gittiğimde 4-5 kişi ateş yakmış geceyi orada geçirmiş bir vaziyette mayışmış yatıyorlardı. Yavaşça kapıda asılı olan listeye doğru yaklaşıp usulca sokuldum. Bi baktım ki önümde 34 kişi. Kar kardır dedik yazdık 35. sıraya ismimizi. Meğer millet gece 11 den sonra gelip listeye isimlerini yazıp başında bekliyorlarmış. SSK yıda geçti valla.

Okuduğum yazısından sonra iyi bir yalancı olan arkadaşım inte nin bana pas atmasıyla ben de en güzel yalanlar furyasına katılmış bulunuyorum.

Şimdi biraz polemikle işe başlamak isterim. Ben pek yalan söyliyemem, sanırım beceremiyorum. Ama yalandan ziyade arkadaşlarımla biryerlere gideceksem yarımsaate hazırım diyip hazırlanmam 1 saat sürebiliyor.

Bi düşüniyim şöyle esaslı yalanlar hiç söyledim mi?

Durun buldum galiba çok esaslı olmasada Üniversite hayatımda ev tutarken 4 kişiydik. Ev sahibiyle anlaşırken evde 3 kişi kalacağımızı söylemiştik ve bir kişiyi devamlı saklamıştık. Çok kaliteli bir yalan diil ama iş gördü.