Hikayemiz 3-5 hafta öncesine dayanıyor. Günlerden bir çarşamba günüydü. O gün ben dışarda biryerlerde bir işler peşinde koştururken internet üzerinden iş başvurusu yaptığım bir firma ilk başta evi aramış. Evde olmadığımı öğrenince evdekileri geri aramam için bir numara bırakmış. Gün içerisinde eve geç döneceğim için onları aramayınca bu sefer bana cepten ulaşmaya karar vermişler. İlginç bir karardır ki baktın evde aradığın kişi yok ara cebini. Korkma fazla yazmaz. Yada sen çaldır ben seni ararım. Neyse.

Beni aradıklarında ertesi gün iş görüşmesine çağırdılar beni. Bende kabul ettim. Günlerden perşembe oldu. Güzelcene giyindim tam takır tabiri caizse filinta gibi oldum. Gittim görüşmeye. Tabi görüşeceğim kişi bulana kadar bir çok odadan geçtim. Sonunda telefonla görüştüğüm bayan beni karşıladı. İki hoşbeşden sonra bana doldurmam için iş başvuru formunu verdiler doldurdum. Formu bayana verdikten sonra beni yarım saatlik bir genel yetenek testine sokacaklarını söylediler. Ona da tamam dedim. Soruları verdiklerinde bunun genel yetenekten ziyade IQ testi olduğunu anladım. Onlar için 30 sorudan 15 in üstünde yapmam gerekiyormuş altı yaparsam beni değerlendirmeye bile almıyacaklarını söylediler. Genelde Bilgisayar Mühendisleri 15 in üzerinde yapıyorlarmış. Bende umarım mühendisleri utandırmam dedim ve testi çözmeye başladım.

Merhum babam, biricik babam Celal ALKAN‘ın elinden her iş gelirdi. Çok marifetli ve Çok iyi biriydi. Tamir, boya badana, aşçılık, çiçekçilik, el beceresi her şey onda vardı. Onu çok özlüyorum.

Bugün aklıma babamın fırsat buldukça yapmış olduğu el emeği göz nuru olan çiçekleri sizlerle paylaşmak istedim. Evin her köşesinde onun eserleri var. Buyrun sizde görün.