Gün bi Gün ASKERLİK

          Askerde oluşum ve imkânlarımın kısıtlı olması sebebiyle uzun süredir sayfama yeni bir şeyler yazamıyordum. Ama bir gece vakti uykumdan feragat edip aldım elime kâğıdı kalemi ve başladım bu okuyacaklarınızı karalamaya.

Malumunuz askerlik vazifem Pendik Devlet Hastanesinde Annemin karın boşluğunda ki kist alma işlemiyle başlayan ve 50 gün süren ve 50. Günün sonunda taburcu mu diyim yoksa askeri terim karşılığı terhisimizden 1 gün sonrasında başlamıştı. 12 Aralık günü birliğime teslim olma günüydü ve teslim oldum. Ama her şey o kadar üst üste gelmişti ki askere giderken çok az kişiyle görüşebildim. Hani o şaşalı askere uğurlamalar olur ya işte öyle bir uğurlama yaşayamadım. Eee naparsın hayat işye.

Neyse devam edecek olursam Acemi birliğim olan Zırhlı Birlikler Okuluna (Ankara/Etimesgut) doğru İstanbul/Pendik den trenle yola çıktım. 6 saat süren yolculuğumdan sonra kendimi Ankara tren garında buluverdim. Oradan sora sora Zırhlı Birliği buldum. Zamanı iyi hesaplayamadığımdan Birliğe teslim olmam 5 i geçmişti. O gece muayeneydi evrakdı elbiseydi derken gece oluvermişti. 11-12 gibi 30 gün kalacağım Karma Çavuş Eğitim Bölüğüne ayak basdım. Basmasına basdım ama bir kalabalık bir insan seli ki görmeniz gerekir. Toplam 705 kısa dönem arkadaş o gün Karma Çavuş Eğitim Birliğine teslim olduk. O gece koğuşlara yerleşmek ve eşyaların karmaşasıyla anlamadan geçiverdi. İlk gece çok uyuyamamış olsam bile diğer geceler hayli güzel geçti. Sabahın 6 sında koğuşları terk edip akşamın 6 sında geri dönüyorduk. Bu böyle 30 gün devam etti. Tek sıkıntımız geçirdiğimiz zaman Ankara’nın en soğuk zamanı olmasıydı. Bir kar yağdımı kolay kalkmıyor ve Tümen yüksekte kaldığı için kar ve soğuk eksik olmuyordu. Ama yine de güzel bir 30 gündü. Komutanlarımıza bize karşı gösterdikleri iyi niyet ve ilgiden dolayı teşekkür ediyorum.

Acemi birliğime kaydımı yaptırdığım anda bana usta birliğimin neresi olduğunu söylemişlerde. Büyük bir heyecanla yerini öğrenmeye çalışırken yeni yerimin hemen yan taraftaki birlik olduğunu öğrenince sevinsem mi üzülsem mi diye bir an düşündüm. Ama soruşturduğum kadarıyla güzel haberler alıyor buda beni ferahlatıyordu.

30 günün ardından Yemin Töreni zamanı gelmişti. Yemin törenime Annem rahatsızlığından dolayı gelemediği için Yemin Töreni benim için buruk geçti. Ve yine kimsem gelemediği için de hafta sonu evci çıkamadım. Törenden sonra biraz oyalanıp yeni birliğime teslim oldum. Sağ olsunlar benden önceki kısa dönem arkadaşlar çok iyi karşıladılar. Yeni birliğim yaklaşık 100 askerden oluşan hizmet ve muhafız birliği. Herkesin bir görevi var ve her çeşit asker, memur ve sivil işçiler mevcut. Birliğe acemi birliğinden 20 kısa dönem arkadaş geldik ve çoğu çok iyi insanlar.

Şuan yaklaşık 70 küsür gün oldu ve 70 küsür günüm kaldı. Bana burada bir takım görevler verildi. Sizlere birazda burada neler yaptığımdan bahsedeyim.

Yurt Sevgisi ve Atatürkçülük dershanesi denilen seminerlerin gerçekleştirildiği küçük anfi şeklinde bir salon düşünün. Projeksiyon, ses sistemi ve bilgisayar mevcut. İşte bana buranın sorumluluğunu verdiler. Bunun yanında Birliğin gazetesinin (“Bizim Sesimiz”) yapılması, birlik içi fotoğraf(digital foto makine ile) çekilmesi ve Bilgisayar Mühendisi olmam sebebiyle ikmal ve bakım müd. İçin bir takım programlar yazmam istendi. Tabi bunların yanında komutan çocuklarına eğitim ve sorun çıkaran bilgisayarların bakımı da cabası. İşler o kadar yoğun ki yetiştirmek için canla başla çalışıyorum. Ama bu bana büyük bir haz veriyor. Çünkü sevdiğim işi askerde bile olsa yapabiliyorum. Bilgisayarım devamlı elimin altın. Şuan php de bir proje geliştiriyorum.

Unutmadan söyleyeyim belki dersiniz bu adam nöbet tutmuyor mu diye. Evet tutuyorum. Gece ve gündüz olmak üzere 2 şer saatlik nöbetlerim var. Bu pazartesi yani 3 Mart da çavuş oluyorum ve sanırım nöbetlerim böylece azalacak beklide ileride bitecektir. Ama samimiyetle söylüyorum gece yarısı olsun gündüz olsun tuttuğum nöbetlerden hiçbir zaman sıkılmadım. Kutsal bir görevde olma bilincini taşıyorum.

Bu güzelliklerin yanında maalesef internet olmadığı(çok lazım durumlarda komutanların bilgisayarından girebiliyorum) için sayfama pek vakit ayıramıyorum. Malum net kafelerde ne kadar verimli düşünceler paylaşabilirim ki. Ama her hafta (çarşım kitlenmediği sürece) çarşıya çıkıp net e girmeye çalışıyorum. Sizlere bu yazımda birkaç fotomu da paylaşmak istedim. Biraz askeri biraz sivil bir yapı kullandım.

Sizlere birazda burada ki imkânlarımızdan bahsedeyim. Burada imkânlar gerçekten çok iyi. Yemekler güzel (kendi aşçılarımız var), yemekhane temiz masalar örtülü servisler iyi , gazinomuzda Digitürk yayınımız var, masa tenisimiz, futbol ve basketbol sahamız var, fastfood ve kantinimiz mevcut. Her gün günlük bir spor birde normal gazetemiz geliyor. Yan tarafımızdaki askeri lojmanların pastanesinden pasta alabiliyoruz. Her hafta sinema izlediğimiz sinema salonumuz, her akşam kullanabileceğimiz sıcak duşumuz, her türlü elbisemizi yıkayabileceğimiz büyük ve küçük çamaşır makinelerimiz mevcut. Günün her saati kahve sıcak çikolata içebileceğimiz makinelerimiz de bulunmakta. Bunlar gerçekten bir asker için çok değerli şeyler.

Her hafta sonu fırsatım oldukça net e gidip vakit geçiriyorum. Msn’in bulunmadığı arkadaşlarıma buradan msn mi tekrar veriyorum. “ hsynalkn@hotmail.com “ bu askerli unutmayın.

Şimdilik yazıma burada ara veriyorum. Her kese Ankara Etimesgut’tan selamlarımı gönderiyorum. Mayıs 17 de beni beklemenizi istiyorum. Mayıs 16 de şafağım Doğan Güneş olacak ve bu benim bambaşka bir hayata başlamamı sağlayacak.

Herkese sevgi ve selamlarımla,

P.Çvş.Hüseyin alkan