Mezun olalı 2 ay 17 gün oldu ve ben hala istediğim gibi bir iş bulamadım. İş bulamadığıma mı yanıyım, evde kös kös oturduğuma mı yanıyım yoksa boşa geçip giden zamana mı?

Baya yere başvurdum, bir kısmı çağırdı bir kısmı ise sallamadı bile. Kimisi az para verdi kimisi güzel verdi ben beğenmedim.

Ama sonuç itibari ile 2 ay 17 gün oldu ve iş yok.

Hikayemiz 3-5 hafta öncesine dayanıyor. Günlerden bir çarşamba günüydü. O gün ben dışarda biryerlerde bir işler peşinde koştururken internet üzerinden iş başvurusu yaptığım bir firma ilk başta evi aramış. Evde olmadığımı öğrenince evdekileri geri aramam için bir numara bırakmış. Gün içerisinde eve geç döneceğim için onları aramayınca bu sefer bana cepten ulaşmaya karar vermişler. İlginç bir karardır ki baktın evde aradığın kişi yok ara cebini. Korkma fazla yazmaz. Yada sen çaldır ben seni ararım. Neyse.

Beni aradıklarında ertesi gün iş görüşmesine çağırdılar beni. Bende kabul ettim. Günlerden perşembe oldu. Güzelcene giyindim tam takır tabiri caizse filinta gibi oldum. Gittim görüşmeye. Tabi görüşeceğim kişi bulana kadar bir çok odadan geçtim. Sonunda telefonla görüştüğüm bayan beni karşıladı. İki hoşbeşden sonra bana doldurmam için iş başvuru formunu verdiler doldurdum. Formu bayana verdikten sonra beni yarım saatlik bir genel yetenek testine sokacaklarını söylediler. Ona da tamam dedim. Soruları verdiklerinde bunun genel yetenekten ziyade IQ testi olduğunu anladım. Onlar için 30 sorudan 15 in üstünde yapmam gerekiyormuş altı yaparsam beni değerlendirmeye bile almıyacaklarını söylediler. Genelde Bilgisayar Mühendisleri 15 in üzerinde yapıyorlarmış. Bende umarım mühendisleri utandırmam dedim ve testi çözmeye başladım.

Merhum babam, biricik babam Celal ALKAN‘ın elinden her iÅŸ gelirdi. Çok marifetli ve Çok iyi biriydi. Tamir, boya badana, aşçılık, çiçekçilik, el beceresi her ÅŸey onda vardı. Onu çok özlüyorum.

Bugün aklıma babamın fırsat buldukça yapmış olduğu el emeği göz nuru olan çiçekleri sizlerle paylaşmak istedim. Evin her köşesinde onun eserleri var. Buyrun sizde görün.

 

Perşembe günü yola çıktığım son durak Edirne olan gezimden pazar günü geri döndüm. Bu yazıyı pazar günü yazmayı planlıyordum ama yol yorgunluğu sebebiyle bir türlü bilgisayar başına oturamadım. Kısmet bugüneymiş.

PerÅŸembe günü ÅŸehir trafiÄŸini hesaba katmadan evden ikindiden sonra çıkma gafletinde bulundum ve 1 saatten fazla sürede Ä°stanbul boÄŸazını geçemedim. Dört buçuk saat süren yolculuk sonunda Büyükkarıştıran kasabasına varabildik. Orada bizi akrabalar karşıladı ve günün yorgunluÄŸunu büyük bir ölçüde atabildim. Büyükkarıştıran kasabası sessiz sakin bir yerleÅŸim yeri. Kafa dinlemek sakinlik ve huzur aramak isteyenlerin tercih edebileceÄŸi bir yer. Ama sanki pek bir sakin geldi bana. Neyse…

Birkaç saat sonra evden çıkıyorum. Önce Lüleburgaz’a gidip birkaç gün orada teyze oÄŸlunda kaldıktan sonra sanırım gezmek için de Edirne’ye bir geçerim. Ufak bir hafta sonu tatili diyebiliriz. Pazar günü eve dönüş yaparım.
3 gün gibi kısa bir süre buralarda olamayacağım. Ama geldiğimde sanırım yeni girdilerim olur.

Şimdilik Hoşçakalın.

Okulumun bitmesi üzerine köyümden (Çaykara) bana bir mektup geldi.

“Filan tarihte öğreniminizin bitmesi üzerine tecil süreniz dolmuÅŸtur. En yakın ÅŸubeye baÅŸvurun.”

Bu son yoklama çağrısı üzerine bu işlerden kurtulmak ve beni yaka paça almalarını önlemek için şubeye gidip gerekli ertelemeleri yapmak istedim. Önceki gün gittiğimde kapının önü doluydu ve bir liste vardı ki adımı yazsam bana sıra gelmiyecek bir liste. Liste de 100-150 kişi var ama o gün içeri aldıkları 38 kişi. Neyse ordan aldığım tüyolara göre sabah erken gelmem gerekiyormuş. Bende ertesi gün yani bugün sabah namazını kılıp evden çıktım. Oraya gittiğimde 4-5 kişi ateş yakmış geceyi orada geçirmiş bir vaziyette mayışmış yatıyorlardı. Yavaşça kapıda asılı olan listeye doğru yaklaşıp usulca sokuldum. Bi baktım ki önümde 34 kişi. Kar kardır dedik yazdık 35. sıraya ismimizi. Meğer millet gece 11 den sonra gelip listeye isimlerini yazıp başında bekliyorlarmış. SSK yıda geçti valla.

Okuduğum yazısından sonra iyi bir yalancı olan arkadaşım inte nin bana pas atmasıyla ben de en güzel yalanlar furyasına katılmış bulunuyorum.

Şimdi biraz polemikle işe başlamak isterim. Ben pek yalan söyliyemem, sanırım beceremiyorum. Ama yalandan ziyade arkadaşlarımla biryerlere gideceksem yarımsaate hazırım diyip hazırlanmam 1 saat sürebiliyor.

Bi düşüniyim şöyle esaslı yalanlar hiç söyledim mi?

Durun buldum galiba çok esaslı olmasada Üniversite hayatımda ev tutarken 4 kişiydik. Ev sahibiyle anlaşırken evde 3 kişi kalacağımızı söylemiştik ve bir kişiyi devamlı saklamıştık. Çok kaliteli bir yalan diil ama iş gördü.

Askere gitme zamanı çoktan gelmişti ve geçmek üzereyken tam dur yırttım diyordum ki son yoklama kağıdım eve gelmiş. Mezun olduğumu anlamışlar ve yoklamaya çağırıyorlar. Neyse sonuç itibari ile bana düşenleri yapıcam ve aksilik olmaz ise mart gibi yolcuyumdur.

Bu konuda biraz bilgi vermek istedim ve buyrun size Yedek Subaylık hakkında bilgiler…